Op zondag 13 maart liet De Zuiderkroon zich vollopen voor een sfeervol muzikaal spektakel van de 7de editie van de zang- en talentenwedstrijd “Kleuren van België”. Onder het motto “Verschillende talen, één gevoel” organiseerde Beltud, de Vereniging voor Belgisch-Turkse Vriendschap, voor de zevende keer op rij deze unieke wedstrijd, waarbij Rania Boubouh de hoofdprijs won. De 11 finalisten hadden het zeer moeilijk om de professionele jury te overtuigen, die bestond uit Jan Leyers, Eva De Roovere, Axel Hirsoux, Merdan Taplak, Pieter Embrechts, Bilall Fallah, R.Kan Albay, Saddie Choua, Erhan Demirci, Hans Primusz, Sihame El Kouakibi, Marie-Rose Mayele en Melike Tarhan.
Op het podium van De Zuiderkroon Antwerpen vond de finale plaats van de zang- en talentwedstrijd Kleuren van België. Rania Boubouh won de hoofdprijs, een exclusieve reis naar het buitenland en kans om deel te nemen aan de internationale show. Zij kreeg haar prijs uitgereikt door Antwerps schepen van Cultuur Philip Heylen, die een bijzonder slottoespraak hield.
Ook Vlaams Minister van Cultuur Sven Gatz was aanwezig om de prijzen te overhandigen. In zijn toespraak merkte Gatz op: “Wat heel sterk opvalt is de warmte, de passie en de ambiance in de wedstrijd “Kleuren van België”. Dit is de 7de editie van deze wedstrijd en iedere keer wordt de boodschap van wederzijdse verstandhouding krachtiger uitgedragen.”
De presentatie van de show werd verzorgd door Gene Thomas en Aimée-Fidèle Mukunde. Naast de prijsuitreiking werd de finaleshow gesierd door verschillende optredens van de beroemde Amani Picci, die "Caruso" zong onder begeleiding van zijn vader pianist Roberto Picci, een prachtige voorstelling van de Brusselse Fanfakids, een groepsperformance van de Griekse dansgroep "Syllogos Thrakioton Bryxellon", ook werden de aanwezigen getrakteerd op een zeer expressive flamenco dansvoorstelling door Anthony Sanchez.
Vlaamse UNESCO CommissieDe Kleuren van België‬ werd dit jaar georganiseerd onder de hoge bescherming van de Vlaamse UNESCO Commissie. De Commissie die dezelfde waarden deelt, heeft aangegeven deze rol unaniem te aanvaarden. De wedstrijd Kleuren van België beoogt  zowel het ontwikkelen van artistieke en muzikale talenten van kinderen als het bevorderen van hun interculturele vaardigheden. De finale van Kleuren van België is een kleurrijk en muzikaal spektakel. Het geeft op een positieve manier de boodschap van culturele diversiteit, dialoog, meertaligheid, empathie en vriendschap weer.
De winnaars van de wedstrijd

In de categorie Nederlandstalige zang:

1. Kyra Mfulu 2. Numan Gundogdu 3. Lara Ozasik
   

In de categorie Franstalige zang:

1. Ans & Inne Ysebaert 2. Nele Van Mechelen 3. Yagmur Caylan

In de categorie Turkse zang:

1. Rania Boubouh 2. Nirmine Gures 3. Yamina Ikken

In de categorie Talent:

1. Salmane El Yazidi 2. Anthony Sanchez

Op vrijdag 17 januari organiseerde de Vereniging voor Belgisch-Turkse Vriendschap (Beltud) een traditionele Turkish Tea Night. Op deze eerste activiteit van het nieuwe jaar kwamen 60 mensen uit Brussel en omstreken bij elkaar om de theecultuur uit Turkije te ontdekken en gezellig te praten bij een ‘glaasje' thee en een stukje Turks gebak. Onder hen waren Prinses Stéphanie De Windisch-Graetz en burgemeester van Sint-Joost Emir Kir.

De onderwijscentra Prisma, Academie, Gouden Meridiaan en La Tulipe van Fedactio hebben zich verenigd onder het dak van het Onderwijscentrum België (OCBE).

De Raden van Bestuur van de voornoemde onderwijscentra kwamen bijeen op 1 december 2013  om het protocol te ondertekenen dat hen zal toelaten op een meer efficiente en productieve manier samen te werken. De oprichting van OCBE is volgens voorzitter Hüsnü Can een noodzakelijke stap, aangezien de opvoeding van kinderen belangrijk is voor de toekomst van die kinderen en van de maatschappij. De grootste uitdaging voor ouders en de maatschappij is het opvoeden van de kinderen volgens de tijd/omstandigheden waarin ze leven, maar de tijd/omstandigheden waarin ze zullen leven. “Er is nood aan opoffering en hard werk om ervoor te zorgen dat alle leerlingen over dezelfde kennis en inzicht beschikken. Men moet investeren in de ‘informatiemaatschappij’”, aldus de voorzitter van het OCBE. Onder dit platform pogen de voorzitters van de onderwijscentra Prisma, Academie, Gouden Meridiaan en La Tulipe de slaagkansen te maximaliseren door onderling samen te werken. De centra zijn overeengekomen elkaar te zullen steunen op vlak van communicatie, financie, informatie en motivatie. 

Op 19 december organiseerde Damla vzw, lidvereniging van Fedactio, een Ladies coffee night met Mevrouw Joke Quintens ondervoorzitster van SPa en 1e Schepen vanaf 1 januari 2013 in Genk en creatieve coach. De voordracht startte om 19 uur. Zij werd ontvangen door de Algemeen coördinator mevrouw Duriye Demircan en mevrouw Fadimana Gokuzum de coördinator van Genk.

Voorzitter mevrouw Fethiye Akyazi gaf een gedetailleerde beschrijving van de structuur en werking van Damla. Ze lichtte kort toe hoe de werking van Damla in elkaar zat. Daarna kreeg Mevrouw Quintens het woord, zij heeft haar positieve en negatieve belevenissen, haar ervaringen als moeder, als werkende vrouw en haar visie voor een succesvol leven verteld.

• 'Positief blijven'


• 'Niet zagen maar timmeren, (opbouwen)'


• 'Als je doet wat je altijd gedaan hebt, krijg je wat je altijd gekregen hebt' A. Einstein.

EPN nodigde Hüseyin Aslan, oprichter en CEO van Aslan Consulting BVBA uit voor een lezing over ondernemerschap in België.

Hüseyin Aslan sprak de tientallen aanwezigen aan over de primaire benodigdheden voor het starten van een bedrijf. Volgens Aslan is de plannings- en voorbereidingsfase cruciaal voor het oprichten van een bedrijf. De beginfase houdt in dat men aan onderzoek doet binnen de sector, een naam zoekt dat succes uitstraalt, een doelgroep bepaalt, een onderzoekt leidt dat haalbaar is, een rekening opent voor het bedrijf en een starterskapitaal heeft. Eens deze stappen zijn verwezenlijkt, volgen de stadia van de notaris, het handelsregister en de activitatie van het BTW-nummer. Terwijl hij praatte over de algemene beginselen voor het opzetten van een nieuw bedrijf, belichtte Aslan de procedures in België in bijzonder en hoe deze procedures verschillen voor niet-EU-burgers. De CEO sprak ook over het concept ‘valse zakenman’. Om de hoge sociale zekerheidsbijdragen voor arbeiders niet te moeten betalen, registreren de werkgevers hun arbeiders als "managers”. Dit probleem wordt in hand gewerkt door de hoge loonkosten. Een andere opmerking die Aslan maakte, is dat België in feite investeringen uit het buitenland verwelkomt, maar de lange en ingewikkelde visaprocedures die het land nodig heeft vormen een groot obstakel voor deze investeringen. Dit probleem moet volgens de zakenman dringend opgelost worden.

De Belgisch Turkse oudervereniging (Tovap) gevestigd in Brussel organiseerde een seminarie over het veilig gebruik van internet op 12 december 2013.

130 leerlingen uit Franstalig België namen deel aan de finale van MathQuizz op zaterdag 7 december in Brussel.

Om na een werkdag even uit te blazen en te netwerken organiseerde vzw Damla op 3 december 2013 met Ingrid Lieten( Vice-minister president Vlaamse Regering, Minister van Media, Armoedebestrijding, Innovatie & Overheidsinvesteringen en Voorzitter sp-a Limburg) de Ladies Coffee Night. De Ladies Coffee Night is een ontmoetingsmoment tussen vrouwen met diverse achtergronden, dit om de sociale contacten te verbeteren en de vriendschapsbanden te versterken onder het genot van een kopje koffie. Met deze bijeenkomst biedt vzw Damla aan de vrouwen ook de mogelijkheid om te discussiëren over de gevarieerde problemen aanwezig in de maatschappij. Dankzij de rijke ervaringen van ons gastspreekster Ingrid Lieten hebben wij aan de vrouwen een ruimer beeld geboden over het problematieke die zich voordoen in het heden en kunnen voorkomen in de toekomst.

De 18de editie van de Breakfast Talk-serie georganiseerd door EPN verwelkomde cardiovasculaire chirurg Prof. Parla Astarci. De prominente chirurg is bekend om de endovasculaire hartklepoperatie als eerste toegepast te hebben in België.

Deze week organiseerde Golden Rose haar derde en laatste lezing i.s.m. ‘La ligue des familles' getiteld ‘Hoe kunnen we energie besparen?'. De uiteenzetting werd gegeven door de heer Jonas Moerman van de vereniging Ecoconso. Moerman gaf gedurende de uiteenzetting verschillende tips aan de deelnemers over hoe men eenvoudig kan besparen op energie.

Op 18 november organiseerde Golden Rose haar wekelijkse brunch waarna een informatiesessie i.s.m. ‘la ligue des familles' plaatsvond. Het onderwerp van de uiteenzetting was ‘geweld op school'. De heer Serge van de dienst Jeugd en Gezin van de lokale politie was ook ter plaatste om aan de ouders meer informatie te geven over wat er gedaan kan worden tegen pesten op school en hoe het vermeden kan worden. De deelnemers hadden de mogelijkheid om één voor één hun eigen ervaringen te delen.

Op zaterdag 16 november ging Beltud met een groep van 35 Brusselaars op stap met de ‘sinjoren' in Vlaanderens grootste stad Anwerpen.

Het Platform Vrouw&Maatschappij van Fedactio organiseerde in samenwerking met zijn lidverenigingen Golden Rose, Damla, Insipiration en Koza een panel rond 'Actief Burgerschap&Vrouwen'. 200 deelnemers vulden de Altiero Spinelli-zaal in het Europees Parlement.

In oktober vierde de moslimgemeenschap hun jaarlijkse Offerfeest. Een ideale gelegenheid om de verschillende gemeenschappen in België te verbroederen, vindt Beltud.

Op 13 oktober organiseerde Golden Rose in samenwerking met Beltud  een vriendschapsbrunch. Het werd een speciale editie rond het thema migratie met een lezing van Hans Vandecandelaere uit zijn boek “Brussel, een reis door de wereld”.

Hans Vandecandelaere vertelt het 60-jarige traject van de migratie in Brussel. Het gaat om 40 verschillende nationaliteiten. Er zijn ongeveer 170 nationaliteiten vertegenwoordigd op het grondgebied van Brussel maar hun migratietraject en verdeling zijn afhankelijk van meerder factoren. De periode waarin de personen zich hier vestigen alsook de aanleiding voor hun  vestiging bepalen in grote mate hun levensomstandigheden en hun toekomst.

Om 60 jaar migratie te begrijpen, moet men de geschiedenis onder de loep nemen: in 1946 werd er een akkoord getekend met Italië. Elke week kwamen duizenden Italianen na een treinrit van 3 dagen aan in België. In 1956 vond de ramp van Marcinelle plaats die aan 260 mensen het leven kostte waarvan de helft Italianen. Dit veranderde de zaken grondig. België weigerde om een oplossing te zoeken voor de problemen inzake de werk- en leefomstandigheden en verkoos akkoorden af te sluiten met andere landen waaronder Griekenland in ’56 en Marokko en Turkije in 1964.

Rond deze periode kwam ook het fenomeen van toeristische migratie op. De arbeiders, kwamen illegaal aan in België en werden geregulariseerd door hun werkgevers. De industrie in Brussel vertegenwoordigde 12% van de nationale industrie tot en met ‘75.

De stad groeide, de welgestelde migranten verlieten hun woonplaats om zich in de rijkere zones te vestigen. De hoog opgeleide migranten, verlieten het centrum om zich in het Zuiden van Brussel te vestigen. De woningen in Brussel stonden leeg en de huurprijzen daalden, wat minder welgestelde migranten aantrok: een vicieuze cirkel was geboren.

In minder dan 20 jaar, verviervoudigde het percentage migranten: een uitdaging werd voor de stad. In de jaren ’80 verschenen de eerste racistische politieke discours, zelfs bij de socialisten waaronder ook Schaarbeeks burgemeester Nols die zo ver ging dat hij in djellaba op een kameel de gemeente binnenging. De enige buitenlanders die goed werden ontvangen waren de Congolezen, opgeroepen om in België te studeren. In de jaren nadien diversifieerde de migrantengemeenschap verder met de eerste politieke vluchtelingen uit de communistische landen en zo verschenen de eerste Chinese restaurants in de stad.

Reeds in 1989 werd het eerste debat gevoerd over de hoofddoek. Het begin van de stigmatisering van de Islam volgens Vandecandelaere.

Vandaag zijn er nog 4 legale manieren voor migratie. De belangrijkste zijn de studies, daarna komt gezinshereniging, beroepsmigratie waarvan meer dan 90% hoogopgeleid is en ten slotte de vierde mogelijkheid asiel. Toch is sinds de jaren ’90 de clandestiene migratie enorm belangrijk. We tellen vandaag ongeveer 100 000 illegalen in Brussel. Dit wordt in de hand gewerkt door de industrie die nood heeft aan zwartwerkers.

We merken een positief effect voor de genaturaliseerde bevolking : meer en meer worden zij verkozen. De buitenlanders die zich om professionele redenen in België vestigden mengen zich daarentegen niet in het politieke leven.

De Fransen vormen de grootste groep migranten op Brussels grondgebied. Als het gaat om de genaturaliseerde bevolking staat de Marokkaanse gemeenschap op één, gevolgd door de Fransen, Italianen, Turken en Spanjaarden.

Subculturen ontstaan en worden gevormd afhankelijk van de afkomst, woonplaats en geloofsovertuiging.

Een zeker transnationalisme op politiek vlak is aanwezig: we zien in Brussel regelmatig Syrische of Congolese manifestanten.

Maar het zeer diverse landschap in Brussel geeft ook aanleiding tot fantastische multiculturele projecten zoals de Zinneke Parade, het artistieke resultaat van 60 jaar migratie aldus Vandecandeleare.

Onze jeugd- en studiebegeleidingscentrum Gouden Meridiaan is vereerd door Gentse kunstenaressen die de inkomsten van de kleedtentoonstelling in het Crypte Hof van Ryhove hebben gedoneerd aan de vereniging.

De Gentse dames die om de 5 jaar hun werkjes tentoonstellen, geven elke keer de inkomsten weg aan een instelling. Dit jaar is deze eer de Gouden Meridiaan toegekomen op aanraden van het Gents stadsbestuur. Sophie Rubbens, Roos Baetens en Christine Boeve die reeds 20 jaar bezig zijn met deze kunstsoort, zijn tevreden over hun keuze. De dames steunen graag instellingen die een bijdrage leveren aan de maatschappij. Zo drukken ze uit dat ze geen seconde getwijfeld hebben om te beslissen, toen hen de werking van de Gouden Meridiaan werd uitgelegd. Voorzitter van de vereniging, Hüseyin Kekeç is enthousiast over de omarmende houding van de Gentse dames. Hij deelt mee vereerd te zijn door de kunstenaressen en het stadsbestuur. “Dit betekent dat wij op de goede weg zijn en reeds heel wat bereikt hebben”, aldus de voorzitter.

Samen met zijn 2 partijgenoten Cevdet Er en Mustafa Uzun, heeft burgemeester Raf Terwingen een bezoek gebracht aan Vuslat Maasmechelen. Dat gebeurde na zijn belofte tijdens het bezoek i.v.m. het actieve burgerschapsproject van Vuslat tijdens de voorbije gemeenteraadsverkiezingen.

Spreker: psycholoog, schrijver en academicus Dr. Ertuğrul Taş 

'Hoe werkt de wetgevingsprocedure in de EU?'

De lezing ‘Hoe werkt de wetgevingsprocedure in the EU?' vond plaats op 6 oktober 2013 in Fedactio. Gastspreker Hasan Turgay Tursun, gedetacheerd nationaal expert en enige Turk tewerkgesteld in de commissie, sprak over de gewone wetgevingsprocedure en de rol van de commissie hierin. Bovendien focuste Tursun zich op de onderhandeling met betrekking tot Turkije's toetreding tot de EU. Tussen de aanwezigen bevond zich ook Selçuk Gültaşlı, de Brusselse journalist voor Zaman Daily, de krant die zich toelegt op EU-gerelateerde nieuws.

Ter gelegenheid van de veertiendaagse dat in het kader van Moederdag wordt georganiseerd door Golden Rose, hebben wij een rondetafelgesprek gevoerd over het thema 'Kind en carrière: moet men kiezen?'.

Aan deze ronde tafel zaten 2 genodigden van onschatbare waarde, want allebei waren ze moeders met respectievelijk vier en vijf kinderen en met een druk beroepsleven: Celine Fremault en Filiz Güles. Rond de tafel zaten vrouwelijke academici, die grotendeels een fulltime werk hadden, sommigen met kinderen en anderen zonder. Wat hen motiveert is de wens om het moederschap te verwezenlijken en de wens om een ​​professionele carrière op te bouwen en zij hebben antwoorden nodig op hun vragen. Het doel van deze bijeenkomst was om het moederschap en werken te belichten, maar ook om de vinger te leggen op de problemen die vrouwen ondervinden bij het combineren van hun gezins-en beroepsleven. Vaak, ondanks de veranderingen in houdingen en de diverse wetten betreffende gelijke kansen tussen vrouwen en mannen, zien zij af van hun werk of willen liever parttime werken en hun tijd doorbrengen met hun kinderen, dan te werken. We willen een beetje meer weten over het onderwerp met de vrouwen aan tafel die, dynamisch en geboeid luisteren. Op de vraag of men moet kiezen tussen het hebben van kinderen of het hebben van een professionele carrière, is het meest voor de hand liggende antwoord om te zeggen dat ieder vrij is om te kiezen: wel of geen kinderen te krijgen, te stoppen of te blijven werken, een carrière of niet. Het is al vele malen gezegd, en we zien hier ook, een vrouw moet gelukkig zijn in het door haar gemaakte keuzes en in wat zij doet. Zoals, Celine Fremault opmerkt, 'we moeten naar hen luisteren, hen respecteren.' Tijdens het gesprek werd gewezen op de problemen die er zijn en die de keuze niet vergemakkelijken zoals kinderopvang, de verzorging en de soms lange tijd afwezigheid op de arbeidsmarkt. Inderdaad, een moeder wiens kind ziek is, kan niet gaan werken, omdat zij vaak degene is die de verzorging en de ondersteuning op zich neemt en zij is ook degene die alternatieven moet vinden. Bovendien is het moederschap niet of weinig gewaardeerd, vrouwen durven niet terug te keren naar het werk omdat ze geloven niet meer in overeenstemming te zijn met de wereld van het werk en ga zo maar door. Een deelnemer, die meer dan twintig jaar gewerkt heeft en gestopt is met het werken in het bedrijf om zich te wijden aan haar familie, vindt vandaag de dag, geen werk meer vanwege haar hoge leeftijd. Celine Fremault vertelde ons dat er een vereniging in Charleroi bestaat dat vrouwen helpt om het werk te hervatten. Het is vaak moeilijk om het werk te hervatten en het werken als vrijwilliger in het verenigingsleven is een goede toegangspoort, een interessante overgangsperiode. Bovendien, zorgt het ook voor het verwerven van bepaalde kwaliteiten en ervaringen die een professionele baan kunnen verbeteren, zelfs als dit niet op hetzelfde werkgebied is. Men moet zulke soorten initiatieven vermeerderen. Er werd gewezen op het belang van ondersteuning voor deze vrouwen om ze weer aan het werk te krijgen. Sommige ideeën zijn gerezen om de situatie van vrouwen te verbeteren: ■Flexibele uren voor de kinderopvang ■Gelijke lonen als die van mannen voor hetzelfde werk ■Veel te vaak verlaten vrouwen hun werk om te kunnen profiteren van hun familie onder het voorwendsel dat zij minder verdienen dan hun echtgenoten. ■Evenwichtiger verdelen van taken tussen echtgenoten ■Het waarderen van het werk van een huisvrouw en de tijd die ze erin investeert: het is belangrijk om de tijd mee te rekenen die men heeft doorgebracht voor deze periode. ■Het vinden van werkgevers die ermee instemmen en je ondersteunen tijdens de terugkeer naar het werk na lange afwezigheid. Deeltijds werken, ondanks de grote interesse van vrouwen voor deze vorm van werken, heeft perverse kanten, aangezien vrouwen niet dezelfde salaris ontvangen, en de vooruitgang in hun carrière en hun salarissen laag blijven. We hebben ook gesproken over de moeilijkheid voor vrouwen van allochtone achtergrond, en vooral van Turkse, om het werk en gezin te combineren, vaak omdat ze afkomstig zijn uit Turkije en ze niet over de nodige kwalificaties of diploma's beschikken of de diploma's die ze hebben zijn niet erkend in België. De volgende conclusies kunnen worden getrokken uit dit rondetafelgesprek: ondanks de verandering in mentaliteit, wordt de vrouw geassocieerd met een aantal afbeeldingen en taken. Ondanks dit is zij een belangrijk instrument voor het gezin en opdat zij vooruitgang in haar werk en haar leven als moeder heeft en de jaren die ze erin heeft geïnvesteerd moet men vrouwen in hun werk en hun verlangen ondersteunen.