Total Pageviews

Blog Archive

Search This Blog

Banner

Banner

Ledenactiviteiten

Activiteiten per domein

Recent PostAll the recent news you need to know

Peace Cafe met Imam Khalid Benhaddou


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op woensdagavond 21 maart organiseerde Fedactio samen met Platform B een Peace Cafe met de Imam Khalid Benhaddou uit Gent. Het thema van de avond was "De Vlaamse Moslim?". 

De deelnemers werden ontvangen door Bahatin Kocak van Platform B. Op de vraag om zichzelf voor te stellen, antwoordt Benhaddou: “Ik ben Belg, Vlaming, moslim, Marokkaan”. Benhaddou is van mening dat je als moslim je kan inzetten in de Vlaamse samenleving zonder dat je druk voelt om jouw identiteit over boord te gooien. Hij ziet geen contradictie in Vlaming-zijn én moslim-zijn. Volgens hem heeft iedereen meerdere lagen aan identiteit.  

Volgens Benhaddou heeft Vlaming-zijn heeft niet te maken met al dan niet moslim-zijn. Hij onderscheidt verschillende betekenissen aan Vlaming-zijn. Er is de legalistische invullen, dat als je je aan de Vlaamse grondwet houdt, je dan Vlaming bent. Een andere invulling, vooral te horen in de hoek van extreem rechts, is dat je kan enkel Vlaming zijn als jouw voorouders uit de Europees-Vlaamse cultuur ‘stammen’. “Maar dan krijg je een duidelijk uitsluitingsdiscours”, besluit Benhaddou. Hij is van mening dat niet alles dat ons bindt en/of tot Vlaming maakt per se getipuleert is in de grondwet of decreten. “Het komt uit de onderbuik van de samenleving”, zegt hij. Sociale normen en waarden, een gemeenschappelijke taal en cultuur delen, een historisch bewustzijn, socialisatie in het onderwijs zijn cruciale bindingsfactoren tussen mensen. Een derde invulling van Vlaming-zijn volgens hem, is bewoners zijn op het grondgebied van de natiestaat. De vraag stelt zich dan: Kan je moslim zijn en Vlaming zijn? Benhaddou vindt van wel. “Als moslims zich aan de regels houden van het land en de democratie respecteren, dan ben je een volwaardige Vlaming en kan je perfect moslim zijn”, stelt hij. Moslim-zijn kan volgens hem ook niet niet op dezelfde lijn brengen als Vlaming-zijn. Moslim-zijn is een religieuze beleving en is niet bepalend voor jouw de gemeenschap of cultuur die je uitdraagt.

Vraag 1: Wat is een gematigde (niet) moslim? Volgens Benhaddou is dat erg moeilijk te definiëren. De minderheidsgroep heeft niet altijd invloed op die definitie. Maar volgens Benhaddou is een gematigde moslim is een liberale moslim die zich in de samenleving engageert en die rechten die verworven zijn. Hij vindt dat zolang je democratische middelen inzet om de samenleving in vraag te stellen, je gematigd bent. Benhaddou vertelt dat terroristen de samenlevingsvorm net willen verwerpen en dat doen met met geweld. “Dit is een voorbeeld van niet-gematigd” zijn concludeert hij.

Vraag 2: Wat met de negatieve beeldvorming? Volgens Benhaddou bestaat die negatieve beeldvorming al heel lang in Europa, zelfs al voor 9/11. Dat komt omdat het Westen en islam een lange geschiedenis hebben met elkaar. De beeldvorming is vooral bepaald door de confrontaties met elkaar, besluit Benhaddou, “ook al al was er ook een positieve wisselwerking van kennis en handel. “En dat is niet evident om om te buigen”, gaat hij verder. Moslims moeten zich de vraag stellen: “Wat is mijn aandeel op die beeldvorming?”. Wat hij vindt dat iedereen de verantwoordelijkheid heeft om bij te dragen.

Vraag 3: Hoe kunnen we jongeren aanmoedigen om zich meer te identificeren met deze samenleving en minder met de land van herkomst? Er is een gedeelde verantwoordelijkheid volgens Benhaddou. Het is de taak van de overheid dat mensen zich niet "geremd" voelen door uitsluitingsmechanismes. "Als mensen constant de deur op hun gezicht krijgen, dan plooien ze terug op eigen identiteit", vervolgt hij. Hij vindt dat men mensen moet blijven socialiseren binnen de bestaande structuren. Ongelijkheid in het onderwijs en op arbeidsmarkt zorgen ervoor dat bepaalde mensen buiten het maatschappelijk circuit vallen. Hierdoor dreigt een identiteitscrisis te ontstaan, met alle gevolgen van dien (lees: extremisme). Hij is van mening dat je je als moslim moet loskoppelen van het islamitische discours vanuit land van herkomst. De context van die ideeën is niet meer relevant in de maatschappij van vandaag. Het discours is met andere woorden niet gestoeld op de realiteit van moslims in Vlaanderen. Maar creëert spanning met de huidige samenleving. We moeten leren omgaan met hoe deze samenleving werkt. En binnen dat kader is er veel mogelijk voor ieders religie.

Vraag 4: Wat vind je van inmenging van land van herkomst in de preek? Zijn standpunt is duidelijk: de rationale islam ingebed in de Belgische samenleving staat haaks op de politieke islam van het Midden-Oosten. Die politieke islam is nog steeds een reactie op het Westen, in tijdens van de kolonisatie. En dat is een achterhaald discours. Hij begrijpt dat er een spirituele band blijft bestaan tussen moslims en hun land.

Vraag 5: Wat is de rol van het onderwijs? "Redelijke accommodatie", antwoordt Benhaddou. Hij vindt dat de scholen moeten instaan voor mensen die bepaalde voorkeuren hebben en/of op basis van hun religie die 'extra' facilitering nodig hebben. Zolang het pedagogisch project, schoolregels en eindtermen van de school niet in het gedrang komen, is het niet aan de school om daar een normatieve uitspraak over te doen. Hij vindt het belangrijk dat scholen vertrekken vanuit de pedagogische taak: je met leerlingen aanzetten om zichzelf in vraag te stellen. "Wij moeten leerlingen niet enkel afleveren als jongvolwassenen die vaardig zijn, maar ook aardig en waardig". Hij vindt dat we het welbevinden van de leerlingen moeten versterken.

Na deze uiteenzetting, konden de deelnemers vragen stellen. 

Q&A  

Vanuit de deelnemers kwam de vraag: "Heeft u ook zicht hoe het komt dat sommige “gematigde” moslims zichzelf “veranderen” in radicale moslims?" Volgens Benhaddou heeft dat te maken met de indruk die krijgen dat ze niet welkom zijn in deze samenleving. Als tegenreactie gaan ze zich verzetten tegen de snelle tendensen van secularisering. Op die manier vormen zij een subgemeenschap die een soort houvast zoekt. "Conservatieve kaders bieden een makkelijk antwoord", stelt Benhaddou. "Het is een heel gemakkelijk verhaal", gaat hij verder. Hij vindt dat men een makkelijk verteerbaar normatief kader schept waar je niet lang over hoeft over na te denken.

Daarna werd Benhaddou gevraagd: "Wat kan een jonge Belgische moslim doen om een cultuur van samenleven te bevorderen en welke weg moet hij inslaan om hun identiteit uit te drukken? Zijn er voorbeelden van uw eigen jeugd, kunt u met ons delen?" Het belangrijkste is volgens Benhaddou dat je je met een open geest naar alles kijkt. Hij vertelt hoe hij altijd heeft geleefd in twee culturen tegelijk. Volgens hem is het de uitdaging om twee beschavingen te verenigen in één persoon. Maar door de spanningen te begrijpen (door jezelf bij te scholen over culturen, geschiedenis en politiek), komen we al een heel eind verder!

Workshop (1&2) - Diversegem

 
 
Op dinsdag 4 mei 2021 en woensdag 19 mei 2021 organiseerden Fedactio en Motief vzw twee online workshops. Motif vzw is een opleidingsinstituut gespecialiseerd in het thema 'levensbeschouwing' in de samenleving. Motif vzw biedt een breed scala aan vormingen voor volwassenen. Ze werken rond de vragen:

- Hoe gaan we om met verschillen in onze hyperdiverse samenleving?
- Welke rol spelen onze eigen overtuigingen en die van anderen?
- Hoe bereiken we het nieuwe 'wij'?

Het eerste deel van de training vond plaats op 4 mei. Animators Jo en Leila stelden eerst Motief vzw voor en leerden daarna de deelnemers kennen. Daarna namen ze samen met de deelnemers ieders persoonlijke kijk op het leven, op de wereld, op elkaar en op de samenleving onder de loep. Ze concludeerden dat al deze verschillende visies deel uitmaken van onze hyperdiverse samenleving. Na de introductie oefenden de deelnemers hoe ze een gesprek konden voeren met mensen die verschillende meningen hebben. Ze spraken over actief luisteren, vragen stellen en constructieve feedback geven. In een rollenspel kregen de deelnemers de kans om deze praktijken toe te passen. Tijdens het volgende deel van de training introduceerden Jo en Leila het concept van de “Maatschappelijke ladder”. Ze spraken over hoe iedereen een ‘verzameling’ is van deelidentiteiten, die uiteindelijk bepalen wie we zijn. Iedereen heeft volgens leeftijd, geslacht, gezondheid, afkomst, werk, opleiding… een “plaats” op de maatschappelijke ladder. Als je jezelf hoog op de ladder bevindt, wordt de samenleving meer afgestemd op jouw behoeften. En andersom. De waarden en normen van een samenleving worden bepaald door mensen die hoog op deze maatschappelijke ladder staan. Deelnemers brachten deze theorie in de praktijk door een verhaal te schrijven in padlet in breakout rooms. Daarna bespraken ze de verschillende stereotypen en hoe ze aan te pakken. Ook spraken de deelnemers over racisme, seksualiteit, wereldbeelden… en hoe op een constructieve manier om te gaan met extreme uitspraken.

In het tweede deel op 19 mei volgden dezelfde deelnemers de interactieve workshop “Diversegem”. In het eerste deel van 4 mei creëerden ze kaders om negatieve, polariserende signalen in een context te plaatsen en leerden ze gespreksvormen en technieken die je kunnen helpen om met verschillende uitspraken om te gaan. Het doel van deze workshop "Diversegem" was om een ​​groep medeburgers  de fictieve buurt "Diversegem" te vormen en in gesprek te gaan over wie zij als groep in hun buurt willen laten wonen. Door deze oefening kregen ze op een speelse manier meer inzicht in de vaste beelden en stereotype ideeën die we hebben over de “ideale” samenleving. De deelnemers deden hun best en luisterden naar de verschillende visies van elkaar. Ze legden hun verwachtingen uit aan hun ‘medebewoners’. Uiteindelijk hadden de deelnemers een zeer diverse samenleving gecreëerd, rondom respect, openheid, betrokkenheid en tolerantie.



Women's Community met Naima Charkaoui

 Op donderdag 27 mei organiseerde Fedactio Limburg een Women's Community met als gastspreker Naima Charkaoui. Charkaoui is een Belgische politicologe die werkt rond mensenrechten, kinderrechten en diversiteit. Ze gaf leiding aan het Minderhedenforum, het Kinderrechtencommissariaat. Sinds 2019 werkt Charkaoui als diensthoofd bij de Vlaamse Noord-Zuid beweging 11.11.11. Charkaoui schreef een boek over het gevaar van racisme. In haar boek vertelt ze over pijn en uitsluiting, maar ook over veerkracht en hoop.

Het thema van deze Women's Community was “Racisme”. Charkaoui is een expert op dit gebied en probeert antwoorden te vinden in haar boek “Racisme. Over wonden en veerkracht”. Ze begon de online sessie met de werkdefinitie, de betekenis en gevolgen van racisme. Ze documenteerde haar bevindingen over racisme met recente voorbeelden. Zo vertelde ze over een incident in 2018 in Charleroi, waarbij een vrouw werd aangevallen door twee mannen vanwege haar hoofddoek. Met dit incident wil Charkaoui de slachtoffers van racisme onder de aandacht brengen en pleiten voor meer zorg voor deze slachtoffers. Maar voor haar werkt racisme ook subtieler en veel breder. Het gaat om meer dan alleen de strafbare vormen van discriminatie van mensen. Charkaoui stelt dat racisme ook gaat over micro-incidenten, stereotypen, framing en uitsluiting. Ze concludeert dat in racistische acties altijd de onderliggende boodschap zit: “Je hoort hier niet thuis.” Ze sprak ook over hoe mensen hun best doen om 'inclusief' te zijn, maar dat dit soms tot een tegenovergestelde uitkomst leidt. Bovendien vertelde ze hoe kinderen en jongeren zich al bepaalde 'racistische' ideeën hebben geïnternaliseerd. Ze liet verschillende video's zien, waarin kinderen het gedrag om hen heen spiegelen.

In het tweede deel vertelde ze over tips en trucs om met racisme om te gaan. Ze gaf tips hoe je met kinderen een gesprek over racisme aangaat of hoe belangrijk het is om een ​​balans te vinden tussen het benoemen van bepaalde problemen en tegelijkertijd een positieve houding ten opzichte van de samenleving te behouden. Ze wil ook leerkrachten, jeugdwerkers, opvoeders en mensen in de gezondheidssector helpen om racisme aan te pakken. Ze vindt kinderen een cruciale schakel om racisme te bestrijden. Allereerst heeft racisme een grote impact op kinderen en jongeren. En ten tweede internaliseren ze ideeën snel in hun zelfbeeld, wat hun persoonlijke ontwikkeling beïnvloedt. Ze zegt dat de manier van omgaan met mensen kan worden aangepast en dat we moeten proberen racistische ideeën en stereotypen te veranderen en om te buigen. 

Vragenronde

Het publiek stelde veel vragen over hun eigen kinderen. Een deelnemer uitte haar zorgen over haar zoon, die van niet Belgische afkomst is en zich onverdraagzaam opstelt tegenover zijn Marokkaanse klasgenoten. Charkaoui gelooft dat deze houding een verdedigingsmechanisme is. Omdat het kind zelf deel uitmaakt van een minderheidsgroep, probeert hij dit 'tekort' te verbergen door zich te beperken tot racistische opmerkingen jegens een andere minderheidsgroep. Ze gaf toe dat het een moeilijk proces is, maar dat het cruciaal is om erover te blijven praten. Ze vertelde over haar eigen ervaringen met de actie-reactiereflex. Zij adviseerde om samen met de school dit probleem aan te pakken.



 

Gallerij